فرشتگان، زائر حُسین‌اند !

کسی می‌تواند از فضیلت یک چیز بگوید که آن را بشناسد و چون سخن از فضیلت امام حسین (علیه السلام) است و ارزش ایشان را غیر از خداوند و معصومین (علیهم السلام) نمی‌دانند، و آنچه در این مورد، در دسترس ماست، روایات معصومین (علیهم السلام) است از بعضی آن روایات بهره می‌گیریم:

اگر مردم، فضیلت زیارت قبر حضرت حسین بن على (علیهما السلام) را می‌دانستند...

امام باقر (علیه السلام) در این‌مورد می‌فرمایند: «اگر مردم مى‏‌دانستند كه در زیارت قبر حضرت حسین بن على (علیهما السّلام) چه فضل و ثوابى هست، حتما از شوق و ذوق؛ قالب تهى مى‏‌كردند و بخاطر حسرت‏ها؛ نفس‏هایشان به شماره افتاده و قطع خواهد شد.

راوى مى‌‏گوید: عرض كردم: در زیارت آن حضرت چه اجر و ثوابى مى‏‌باشد.

حضرت فرمودند: كسى كه از روى شوق و ذوق به زیارت آن حضرت رود خداوندمتعال هزار حجّ و هزار عمره‌ی قبول شده برایش مى‌‏نویسد و اجر و ثواب هزار شهید از شهداء بدر و اجر هزار روزه‌‏دار و ثواب هزار صدقه قبول شده و ثواب آزاد نمودن هزار بنده كه در راه خدا آزاد شده باشند برایش منظور مى‌‏شود و پیوسته در طول ایام سال از هر آفتى كه كمترین آن شیطان باشد محفوظ مانده و خداوند متعال فرشته‌ی كریمى را بر او موكّل كرده كه وى را از جلو و پشت سر و راست و چپ و بالا و زیر قدم نگهدار باشد و اگر در اثناء سال فوت كرد فرشتگان رحمت الهى بر سرش حاضر شده و در غسل و كفن او حاضر می‌شوند و برایش استغفار و طلب آمرزش كرده و تا قبرش مشایعتش می‌کنند و به مقدار طول شعاع چشم در قبرش وسعت و گشایش ایجاد می‌شود و خداوند او را از فشار قبر و از خوف و ترس دو فرشته «منكر و نكیر» در امان مى‏‌دارد (که او را رعایت کنند) و برایش دربى به بهشت گشوده می‌شود و كتابش (نامه‌ی عملش) را به دست راستش مى‏‌دهند و در روز قیامت نورى به وى اعطاء مى‌‏شود كه بین مغرب و مشرق از پرتو آن روشن مى‏‌گردد و منادى نداء مى‏‌كند: این كسى است كه از روى شوق و ذوق حضرت امام حسین (علیه السّلام) را زیارت كرده و پس از این نداء احدى در قیامت باقى نمى‌‏ماند مگر آنكه تمنّا و آرزو مى‏‌كند كه كاش از زوّار حضرت ابا عبد اللَّه الحسین (علیه السّلام) مى‏‌بود».[1] 

پیامبر (صلی‌الله علیه و آله)در مورد امام حسین (علیه السلام) می‌فرمایند: «حسین از من است و من از حسین» [2] و شاید به این‌خاطر باشد که دین اسلام، به سبب پیامبر (صلی‌الله علیه و آله) اعلام شد و به سبب امام حسین (علیه السلام)، حفظ و نگهداری شد.

این ارتباط رسول خدا (صلی‌الله علیه و آله) با امام حسین (علیه السلام) در جاهای مختلفی خود را نشان داده که یکی از موارد آن، روایتی است که از امام صادق (علیه السلام) رسیده که فرمودند: « روزى حسین بن على (علیهما السّلام) در دامن نبى اكرم (صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم) نشسته بود و با آن حضرت بازى مى‌‏كرد و هر دو مى‌‏خندیدند.

عایشه گفت: یا رسول اللَّه، چه‌قدر علاقه و محبّت شما به این طفل زیاد است!؟

حضرت فرمودند: واى بر تو! چگونه او را دوست نداشته و به او محبت نداشته باشم، در حالى كه میوه دل من و نور چشمم است، این امر؛ قطعى است كه به‌زودی، امّت من او را خواهند كشت و كسى كه بعد از شهادتش او را زیارت كند خداوند براى او ثواب یک حجّ از حجّّ‌‏هاى من را مى‌‏نویسد.

عایشه عرض كرد: یا رسول اللَّه حجّى از حجّ‏‌هاى شما!؟

حضرت فرمودند: بلى، دو حجّ از حج‏ّ‌هاى من.

عایشه عرضه داشت: یا رسول اللَّه دو حجّ از حجّ‌‏هاى شما!؟

حضرت فرمودند: بلى، چهار حجّ از حج‏ّ‌هاى من.

راوى مى‏‌گوید: پیوسته حضرت به تعداد حج‏ّ‌ها اضافه كردند و آن را بالا بردند تا به نود حجّ با عمره از حج‏ّ‌ها و عمره‌هاى خودشان (صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم) رساندند».[3]

فرشتگان، زائر حسین اند

روایت از امام صادق (علیه السلام) است که فرمودند: «خداوند متعال مخلوقى زیادتر از فرشتگان نیافریده، در هر شب هفتاد هزار فرشته از آسمان نازل می‌شوند و از اوّل شب تا طلوع‌ِ صبح بیت اللّه الحرام را طواف مى‌كنند و پس از طلوع صبح به طرف قبر نبى اكرم (صلی الله علیه و آله) برگشته و به آنجا كه رسیدند به حضرتش سلام نموده و سپس به نزد قبر امیرالمۆمنین (علیه السلام) رفته و بر آن جناب سلام می‌دهند و پس از آن به نزد قبر حسین (علیه السلام) می‌آیند و بر آن وجود مبارک سلام می‌دهند و قبل از طلوع آفتاب؛ به آسمان عروج مى‌كنند و پس از ایشان فرشتگان روز كه آن‌ها نیز هفتاد هزار نفر هستند به زمین می‌آیند پس ابتداء بیت اللّه الحرام را طواف كرده و طول روز به آن اشتغال دارند و پس از غروب آفتاب به طرف قبر رسول خدا (صلی الله علیه و آله) رفته و بر آن‌جناب سلام می‌دهند و پس از آن نزد قبر امیرالمۆمنین (علیه السلام) مى‌آیند و بر آن حضرت سلام می‌دهند و بعد به نزد قبر امام حسین (علیه السلام) حاضر شده و بر آن حضرت سلام می‌دهند و سپس پیش از غروب آفتاب به آسمان مى‌روند».[4]

و آن حضرت فرمودند: «لَیْسَ مِنْ مَلَكٍ فِی السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ إِلَّا وَ هُمْ یَسْأَلُونَ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ یَأْذَنَ لَهُمْ فِی زِیَارَةِ قَبْرِ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) فَفَوْجٌ یَنْزِلُ وَ فَوْجٌ یَعْرُجُ [5] هیچ فرشته‌‏اى در آسمان‏ها نیست مگر آنكه از خداوند عزّوجلّ درخواست دارد كه حق‌ّتعالى به او اذن دهد كه قبر حضرت حسین (علیه السّلام) را زیارت كند لذا فوجى از آسمان نازل می‌شوند و به زیارت حضرتش رفته و فوجى از زیارت برگشته و به آسمان عروج مى‌‏كنند».

زیارتی مخصوص افراد دور از قبر امام حسین(علیه‌السلام)

امام صادق(علیه‌السلام) به یکی از اصحاب خود به نام «سَدیر» فرمودند: ای سدیر آیا هر روز قبر امام حسین (علیه‌السلام) را زیارت می‌كنی؟

فرمود: چقدر جفاكارید!

سپس فرمود: آیا هر جمعه او را زیارت می‌كنی؟

عرض كرد: نه،

فرمود: آیا هر ماه او را زیارت می‌كنی؟

عرض كرد: نه،

فرمود: آیا هر سال او را زیارت می‌كنید؟

عرض كرد: گاهی می‌شود!

حضرت فرمود: شما چقدر نسبت به حسین (علیه السّلام) جفا می‌كنید! آیا نمی‌دانی كه خداوند متعال  دو میلیون فرشته دارد كه پریشان‌حال، ژولیده و غبار آلود، بر حسین (علیه السلام) می‌گریند و او را زیارت می‌كنند و خسته نمی‌شوند؟!

چه مانعی دارد كه قبر حسین را در هر جمعه پنج بار یا در هر روز یكبار زیارت كنی؟

عرض كرد: فدایت شوم، میان ما و او فرسنگ‌های بسیار؛ فاصله است،

حضرت فرمود: بر بالای بام منزل برو، سپس به راست و چپ توجه كن، آن‌گاه سر به طرف آسمان بلند كرده، سپس به طرف قبر امام حسین (علیه السلام) قصد می‌کنی و می‌گویی: «السَّلَامُ عَلَیْكَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ السَّلَامُ عَلَیْكَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ» اگر چنین كنی برای تو یک زیارت می‌نویسند، و این یك زیارت، معادل یك حج و عمره است». [6]

 پی نوشت ها:

 [1]. « كامل الزیارات، ص142 و 143.

 [2]. الارشاد، شیخ مفید، ج2، ص127

 [3].  كامل‌الزیارات، ص68.

 [4]. همان، ص114.

 [5]. همان

 [6].  وسائل‌الشیعة، ج14، ص494.